Mała czy duża grupa?

Każdą z gier może oczywiście rozwiązywać jedna osoba albo można rozegrać ją w grupie, która liczy maksymalnie tyle osób, ile jest kart (czyli kilkanaście, a nawet 30 w przypadku „Tajemnicy Arbhagarkd”).

Polecam jednak optymalną liczbę uczestników. Minimum to wtedy tyle osób, żeby żaden uczestnik nie miał powiązanych ze sobą informacji (zwykle 4-5 osób). Maksimum to tyle, by każdy miał dwie karty w ręku (w zależności od gry to 7-10, a najwięcej 15 osób).

Są jednak sposoby na to, żeby poprowadzić optymalną rozgrywkę w większej grupie.

Rozegranie równoległe gier w dwóch (lub więcej) podgrupach. Każda podgrupa może rozwiązywać to samo lub inne zadanie. Dobrze wtedy mieć pomocnika lub wyznaczyć obserwatora spośród uczestników.

Gry mogą się także w różny sposób „zazębiać”. Część osób (jedna, dwie lub trzy) otrzymuje wtedy karty z więcej niż jednej gry. Ważne jest, żeby karty te zawierały istotne informacje, tak by osoby te musiały zaangażować się we wszystkie rozgrywki.

Trener może podzielić grupę na grających i obserwujących. Obserwatorzy mogą być przypisani indywidualnie do każdego z graczy albo wspólnie mogą przypatrywać się całej grupie. W kolejnej rozgrywce role mogą zostać zamienione.

Grupa może zostać podzielona także w inny sposób. Część osób dostaje karty, lecz nie rozwiązuje zadania. To pozostali muszą zdobyć informacje zawarte na kartach i odkryć rozwiązanie. Ta metoda może być wykorzystana w szkoleniach dotyczących np. tematyki sprzedaży lub negocjacji.

Jeśli grupa jest duża trener może połączyć powyższe sposoby dla uzyskania optymalnych warunków gry (np. wprowadzić gry równoległe z obserwatorami).

Zestaw Multitool 1 można więc z powodzeniem wykorzystać w pracy z grupą 4-5 osób, jak również kilkunastu, a nawet więcej niż dwudziestu.

Podobnie jak w przypadku wszystkich zasad podstawowych czy dodatkowych, o których będę pisał, ich wybór powinien zawsze zależeć od tego, jakie warunki osoba prowadząca chce stworzyć uczestnikom.